AYRILIK ..(ŞİİR)

Biliyorum, bu fırtına, bu gök gürültüsü tanıyorum bu sesleri
Yine ayrılık vakti geldi değilmi;
Her bitişde bu sesleri duyuyorum
Gök öyle bir gürlüyorki
İçeriye kaçıyorum, kendime sarılıyorum
Fırtına taş üstünde taş bırakmıyor
Savruluyoruz havada
Şiddetli yağmurlar, su baskınları
Savaş sonrası harabe, viran olmuş şehir görüntüleri
Çıplak ayaklarım, üstüm pejmürde
Derbeder dolanıyorum sokaklarda
Her ayrılık vakti yaklaştığında bu kabusu görüyorum
Biliyorumki vakit doldu
Zaman ayrılık zamanı
Kabuslarla, kan ter içinde bölünüyor uykum
Anlıyorum....
Gün ağaracak, gecenin büyüsü şafak ile bozulacak
Ben ise yine kendi yalnızlığıma döneceğim
Bir ayrılıktan daha kazandığım tecrübelerimle
Yeni bir aşka kanat çırpacak gücüm olmadan
Kendi başıma matemimi yaşayacağım
Dünya kararacak, hayat duracak
İnsanları hareketsiz izleyeceğim
Buz gibi bedenimde;
Sıcak akan kanlı gözyaşımı hissedeceğim,
Aynaları kıracağım, fotoğrafları yırtacağım..
Parçalarcasına dağıtacağım herşeyi
Bağıracağım, delireceğim, isyan edeceğim...
Yorgun düşecek bedenim...
Artık gözyaşımıda, bedenimin soğukluğunu da hissetmeyeceğim
Anlamsızlaşacak birden tüm acı çekişlerim,
Gözlerim yarı aralık, uykuya dalarken gülümseyeceğim yeniden hayata....
Ve sessizce tekrarlayacağım içimden,
YAŞADIĞIM SÜRECE UMUT HEP VAR.....
Sevgilerimle;
Haki....
.png)







0 yorum: