Tüm yaşamım boyunca gönlüm nasıl isterse öyle yaşadım, tabiki bunun sonucunda bolca tecrübe ve anı biriktirdim, benim beceremediğim ise biriktirdiğim tecrübeleri başkalarına çok rahat aktarabilirken kendime uyarlayamıyor oluşum maalesef....


Ama tabiki konumuz benim tecrübelerimi hayatıma uyarlamam değil, koskoca 36 yıl boyunca gönlümce yaşadığım bir hayatın belkide tam ortasında bana hediye edilen, hayatımın en büyük aşkı olan sevgili oğlum....

Bunca yıl iyiki hayattan zevk alarak yaşamışım diyordum ama şimdi bu kadar geç sahip olduğıum için, belkide onunla daha çok zaman geçirmemiş olduğum için kendi içimde de çelişkiye düşüyorum....

Doğumumda epidural sezeryan olduğu için ilk anını, dünyada ilk nefes alışını, ilk ağlayışını, ilk kucağıma verildiği anı babası ile beraber izledik, Allah'ım bu mucizenin ta kendisi.....

Tabi ilk gün kendimi annesi gibi hissedemediğimden, bu duyguları şimdi şimdi yaşıyorum, taki 2. gün bebek bakım odasına bıraktığım ve yarım saat geçmesine rağmen odaya gelmeyip odamdan sesini duyduğum an hemşirelerin başına neredeyse hastaneyi yıktığımda anladım ki benim bundan sonra canım demek oğlum demekti....

Tabi bide yaş 36 olunca durumun ağırlığı daha bi başka oluyor, hep yoğun bir iş hayatı, hep koşuşturmaca, hatta doğumum dan 5 gün önce işimden ayrıldığım için, doğumdan sonra ev hayatı, çocuk sorumluluğu, kilo verme telaşı derken hafif depresif durumlar geçirmek de söz konusu olabiliyorki ben bunu çok şiddetli yaşadım....

Şimdi öyle çok zaman geçirdik ki, uykuya daldığı zamanlarda özlüyorum, o yumuk ellerine yüzümü koyduğumda, çaresizce gözlerime baktığında, sabah ları beni uykumdan uyandırdığı için bozulduğumu anlarmışcasına gülücükler attığında, uykudan bağırarak kalktığında, her anında, ona daha çok aşık oluyorum ve  her anını görerek büyütmek isityorum.....

Allahım sana sonsuz teşekkürler, bana bu mucizevi duyguları yaşattığın için, bağımlı ilişki yaşayamayan beni böylesine bir aşkla bağlı kıldığın için, bana doğurganlığımı yaşattığın ve dünya'ya bir insan getirebiliyor olmanın  nasıl bir duygu olduğunu gösterdiğin için, beni karşılıksız sevecek ve benimde karşılıksız tek seveceğim insanı bu dünyada var ettiğin için, kadınlığımı anne olduğumda hissettiğim için, onun böylesine sağlıklı ve güzel doğmasını nasip ettiğin için, sana binlerce şükür, onbinlerce şükür rabbim...

Dilerim anne olmak isteyen tüm kadınlara bu duyguyu yaşat Allahım, anne olmak, Süleyman Hakanın annesi olmak çok onurlu, çok muhteşem bir duygu, sana sonsuz teşekkür ederim Allahım...

06.06.2014 Cuma  09:25


Sevgiler;

Haki