UYANIŞ....
Eğer bir kabusun içinden fırlamıyorsam, uyanışlar benim için kendimle olan yüzleşmemi ifade eder....Suratsız bir ifade, kafamda neden ve niçinlere verilecek cevaplar, sanki bugüne kadar hiç yaşamamışım, sanki daha düne kadar heyecandan ellerimi koyacak yer bulamayan ben, ayakları havada yürüyen, sürekli kahkahalar atan insan hiç olmamışım, birden hayat tüm ciddiyetiyle duvar örmüş önüme, arkama, sağıma, soluma, nefes alamıyorum gibi, sanki çok büyük günah işlemişim, hayatımın en büyük rezil olmuşluğunu yaşamışım gibi hissederim, eğer uyanış içindeysem, tabiri caiz ise güle güle rüya ve hoşgeldin gerçek dünya durumu....
Düşünüyorum, beni heyecanlandıran da bir başkası, bana kötü hissettirende, nedir şimdi bu benim hayatımdı hani bu, duygularımın kontrolünü bile bir başkasının hissettirdiklerine göre ayarlıyorsam, benim kendime ait bir hayatım yokmu???
Neden gülümseyerek uyanmak için, birisinin varlığına ihtiyaç duyar insan, yada şöyle demeliyim ben genelde mutlu uyanırım, ama baharı, ağaçları, çiçekleri farketmek için neden yüreğinin birisi için çarpması gerekir ve sonrasında en parlak renkleriyle gördüğün tüm güzellikler yine birisinin sana kötü hissettirmesi ile griye dönüşür....
Ben duygularımı, en üst seviyede yaşayan bir insanım yani bayağı bir duygusalım, kalbim birisi için heyecan duymaya başladığında, hayatın şekli, rengi, herşeyi değişir bir anda, sonrasında da birazcık ilgisi eksilsin karşımdakinin, renkler matlaşmaya, şekli yamulmaya başlar içimde, mutsuz, somurtkan, ve çelişkileriyle boğuşan, kendi susan, beyni sürekli konuşan bir insan haline gelirim....
İşte beynim yine konuşmaya daha doğrusu rüya gibi geçen bir zaman zarfından sonra uyanmaya başladı...
Anladım, ben kararlılık seviyorum, rüzgarın yönüne göre dümen kıran, karşısındakinin duygularından emin olmak adına, kendini saklayan, söylediklerinin ciddimi, yoksa şakamı olduğunu anlayamadığım tutumlardan hoşlanmıyorum....
Uyandım, silkelendim, tutkularımdan, heyecanlarımdan arındım....
Yarın Güneş sadece benim için doğacak, hayatım için, yaşadığım tüm güzel günler için teşekkür edeceğim, yarın yağacak yağmurun altında kendimi sevdiğim için şükrederek ıslanacağım, evet belki hayatım boyunca hep heyecanlanacak yüreğim, uçuşacak biryerlere, ama asla izin vermeyeceğim bir başkasının hayata dair heyecanlarımı etkilemesine, kimse yaşama sebebim olmayacak....
Uyandım ve anladım ben AŞK'ın kendisiyim, gelenler zaten AŞK'a, ışığıma geliyorlar, yaşama sevincime, heyecanlarıma, ama artık giderken benden götürmelerine izin vermeyeceğim, kendime söz veriyorum ilk başta heyecanın tavan olduğu hallerden, tabana inmesinde anlamsız gelen tüm hissettiğim duyguların, çeteresini tutmayacağım, bir kelebeğin ömrü kadar kısa olan, bu duygu festivallerimi yaşayabildiğim için teşekkür edeceğim ve bileceğim ben AŞK olduğum sürece, festivallerim, panayırlarım, bayramlarım, baharlarım hiç ama hiç bitmeyecek....
Sevgiler...
Haki...
.png)







0 yorum: