.png)
30 AĞUSTOS... BİZDEN GERİ ALINAN HEDİYELER....
Bugün 30 Ağustos zafer bayramı.....
Ve biz milletçe ne kadar uzun zamandır, sadece ramazan ve kurban bayramı dışında, bayram kutlayamaz hale getirildik, biz 23 nisan şenlikleriyle, 19 mayıs kutlamalarıyla, 29 ekim coşkusuyla, 30 ağustos gururuyla büyümüş bir nesiliz, peki ya benim çocuklarım ne olacak?????????
Annelerinin ilkokulda katıldığı, inönü stadyumundaki gösterisini, bir zamanlar eski iran fotolarına bakıp vay be nasıl bir ülkeymiş diyen, bizler gibi mi dinleyecekler, 23 Nisan da bir zamanlar bu ülkede, tüm dünya ülkelerinden gelen çocuklarla yapılan gösterileri bir efsaneyi dinler gibi mi dinleyecekler, yaaa bu bayramlar bizim ülkece birlik olduğumuz, coşkularla kutladığımız, sadece bu ülkeye has, bu ülkenin çocuklarına, gençlerine, gazilerine, insanlarına hediye edilmiş, her seferinde koskoca bir cumhuriyetin kuruluş anını simgeleyen ve bunu bayram havasında kutlatan o büyük ATA' mızın bize verdiği kıymetli hediyeleri kimin hakkı var, bizden geri almaya.....
Eskiden bir ulustuk, şimdi içte bölündük, biz siz olduk, halbuki yollardan bando takımları geçerken, inananı da, inanmayanı da, kapalısı da, açığı da, çoluk çocuk, genç, yaşlı herkes elinde küçük kağıt bir TÜRK bayrağı sallar ve coşkuyla kutlardı, peki ama benim çocuklarımın hakkı değil mi, kendi çocuk bayramlarını kutlamak.......
Hani Demokrasi kazanmıştı, hani biz birdik beraberdik, şimdi bugün şaşalı bir biçimde kutlasaydık, dosta düşmana inat, gösterseydik tüm Dünya'ya bağlılığımızı, neden bir olmak değil de, ayrıştırmaya çalışmak, bölmek bizi kendi içimizde.....
Gerçekten çok üzgünüm , şu an içinde yaşadığım ülkeye ait hissetmemek kendimi, kendi vatanımda güvende hissetmemek, yarınlarımızdan endişe içinde olmaktan, ve halkının bu halde ki kaosunu umursamayan devletimin bu kararlarından dolayı çok ama çok üzgünüm....
Şu an bir çocuğum var, ve diğer çocuğumu karnımda bu endişelerle taşıyorum, tek istediğim onlar için, bizim için ve tüm ülkemin insanları için, aydınlık, birlik beraberlik içinde, refah içinde bir yaşam, bu yaşamın içinde de ATA' mızın taaa yıllar önce bizlere hediye ettiği bayramları yaşayıp hep bayram havasında bir ulus olmak.... Çok enteresan birşey oldu şu an, bu son satırları yazarken içimi bir ürperti kapladı, bir umutsuzluk, sanki bir daha çocukluğumuzdaki gibi hiç olmayacakmış gibi hissettim güzel ülkemi ve ben çocuklarıma masal anlatacakmışım gibi geldi.......
Umarım bunu bizden alanlar, bu karanlık duyguları yükleyenler de yaşattıklarını yaşamadan ölmezler.....
Sevgilerimle;
haki....
